Üzeyir Hacıbəyovdan başlayan musiqi nəslimiz fəryad içindədir

 

Bu gün paytaxtımızda musiqi bayramı qeyd olunur. Çünki bu gün ölməz bəstəkarımız Üzeyir Hacıbəyovun doğum günüdür. Bu bayramdan musiqişünaslara bəstəkarlara da pay düşür. Bu barədə bəstəkar Ruhəngiz Qasımova danışdı. Azərbaycanın sayılıb-seçilən bəstəkarlarından olan Ruhəngiz xanım həm kino, həm teatr, həm televiziya tamaşaları üçün saysız-hesabsız musiqilər bəstələyib.

- Ruhəngiz xanım, bu gün az bəstəkarlar var ki, film tamaşalara mahnı yazır. Bu sahədə demək olar ki, siz ən şanslılardansınız... - Doğrudur. Mənim film tamaşalara yazdığım mahnılar çoxdur. Bilmirəm bu, nədən irəli gəlir. Bəlkə bu, mənim sənətimə olan diqqətdən, yaxud da istedadlı olmağımdan asılıdır. Yəqin ona görə mənə müraciət edirlər. Bundan da başqa, yaradıcı insan heç kimdən geridə qalmaq istəmir. Həmişə üzərində çalışır. Mahnı yazmaq bacarığını özümdə aşkar edəndə sevindim. Dedim ki, deməli, məni qidalandıran musiqi çeşməsi var. Bundan sonra çalışdım ki, yazdıqlarım keyfiyyətli olsun. Yaradıcılıq acgözlüyü tamam başqa şeydir, onun heç bir nisbiliyi yoxdur yaradıcılığa nöqtə qoymaq çox çətindir. - Şou-biznes aləmi bu gün gündəmdə olan ifadədir, həm gündəmdə olan məkandır. Sizə elə gəlmirmi ki, artıq şou-biznes aləmi musiqiyə təsir göstərir musiqilərimizin səviyyəsi aşağı düşür? - Elədir, musiqilərimizin səviyyəsi çox aşağı düşüb. Bunun da səbəbi qalmaqallarla özünə yer edən müğənnilərdə ara bəstəkarlarındadır. Qalmaqallar da zəif insanların yaşam tərzidir. Belə şeylərə baş qoşduqları üçün sənət bir kənarda qalıb. Əsas odur ki, insanın yaradıcılığını dəyərləndirsinlər. Bu gün çıxıb hərə ağzına gələn bir mahnı oxuyur ki, bu, şou-biznesdir tələbat belədir. Belə deyil axı. Nədənsə heç sənəti fikirləşən yoxdur. Üzeyir Hacıbəyov, Qara Qarayev, Niyazi kimi sənətkarlar bu yolu qoruya-qoruya gəliblər ki, musiqimizə xələl yetirilməsin. Bəs bunların ixtiyarı var ki, musiqini pis günə qoyurlar? - Söhbət əsnasında ölməz bəstəkarlarımızın adlarını çəkdiniz. Azərbaycan musiqi tarixini vərəqləsək, görərik ki, bizim dünya səviyyəsində tanınan, qəbul olunan bəstəkarlarımız olub. Bəs görəsən, Azərbaycan musiqisinin inkişafı üçün bu günün bəstəkarları yazırlar, hansı musiqi əsərlərini yaratmaqla musiqimizi zənginləşdirməyə xidmət edirlər ümumiyyətlə bu gün yaddaqalan musiqilər yaranırmı? - Əlbəttə ki, Üzeyir Hacıbəyov, Fikrət Əmirov, Qara Qarayev, Niyazinin ölməz dahi əsərləri yüz illərdir yaşayır yaşayacaq. Amma mahnı janrında yazan Eldar Mansurov, Vüqar Camalzadə, Faiq Sücəddinovun əsərləri yaddaqalandır. Oqtay Kazımini, Rauf Hacıyevi, Elza İbrahimovanı, Cavanşir Quliyevi bəyənməmək olarmı? Onların adları bəstəkarlıq məktəbində böyük bir mərhələdir. Mahnı janrımızda bu cür nəhənglərin adını heç yerdə ört-basdır etmək olmaz. Ümumilikdə isə hazırda keyfiyyətli musiqi yazanlar azalıb. Meydançalarda tüğyan edənlər əsasən indi şou əhlinə güc verən ara bəstəkarlardır. Əfsusar olsun ki, bunlar hələ yaşayır. Ona görə təəssüflənirəm ki, bizim bəzi üzdəniraq bəstəkarlarımız mənasız mahnılar yazır. Bəlkə indi bizim Üzeyir Hacıbəyovdan başlayan musiqi nəslimiz fəryad içindədir. Azərbaycan musiqisinin başına açılan bu müsibətlərə görə onların ruhları narahatdır. Çünki indiki dırnaqarası bəstəkarların əksəriyyəti musiqinin keyfiyyətinə baxmırlar. Onları kəmiyyət maraqlandırır. Yalnız onu düşünürlər ki, ağzıma gələni yazım, təki hər yerdən mənim mahnımın səsi eşidilsin. Bu isə düzgün deyil, sonra təbii ki, belələri aradan tez çıxır.
   

Üç nöqtə.- 2008.- 18 sentyabr.- S. 13.