Dinsiz radikallar
Yaxud din pərdəsi
arxasında gizlənən terrorçular
Əndazəni aşmaq, müəyyən
həddi (bəlkə də müəyyənləşmiş
həddi) keçmək heç zaman yaxşı hal
sayılmır, bəyənilmir!
Gözlə görünməyən bu əndazəyə, həddə “elmi dildə” “qırmızı xətt” də deyirlər.
Zarafatda həddini aşmaq qanıqaralığa, dava-dalaşa, sürətdə həddi keçmə qəzaya, eşqdə həddi keçmə məcnunluğa, danışmaqda həddi keçmə boşboğazlığa, güzəştdə həddini keçmə isə anarxiya və özbaşınalığa səbəb ola bilər.
Bəzən bu həddin haradan başlayıb, harada qurtardığını təyin etmək mümkün olmur. Lakin keçilən hədd nəticədə özünü dərhal büruzə verir!
Nizami Gəncəvinin təbirincə desək:
Bir inci saflığı varsa da suda,
Artıq içiləndə dərd
verir o da!
***
Hər bir millət, hər bir insan
sitayiş etdiyi dini sevir! O başqa məsələdir ki, dini
ayinlərə necə əməl edir, Müqəddəs
Kitabın tələblərini hansı səviyyədə
yerinə yetirir! Ancaq dövrü, zamanı, mövcud vəziyyəti
nəzərə almadan hamıya eyni tələbkarlıq, eyni
prinsiplərlə yanaşmaq, yaxud “mənim kimi olmalısan”
şərtini irəli sürmək anlaşılmaz və qəbuledilməzdir!
Tarix boyu dinin insan həyatına təsiri
yüksək olmuşdur! Bu gün də belədir!
Zamandan, dövlət quruluşundan
asılı olaraq bu təsirin gücü və səviyyəsi
müxtəlif ola bilir.
Siyasətdə din amilindən istifadəyə
həmişə müəyyən yer verilib.
Müasir dövrümüzdə
dinin güclü olduğu yerlərdə dövlət-din
münasibətlərində ziddiyyətlərə,
qarşıdurmalara da təsadüf edilir. Zaman-zaman bu
münasibətlər ölkənin, dövlətin, xüsusən
elmin inkişafına da güclü təsir göstərib.
Vaxtında dini dövlət
idarəetməsindən uzaqlaşdırıb sekulyarizmə
üstünlük verənlər elmin də sürətli
inkişafına, yüksəlişinə nail olublar.
***
Dinin daxilində müxtəlif
cərəyanların, təriqətlərin meydana gəlməsi
də zaman-zaman müşahidə olunub. Bu cür
hallar müəyyən iddialara, meyillərə söykənib.
Lakin heç zaman dini gücləndirməyib.
Əksinə, zəiflədib, nüfuzdan
salıb. Lakin bunda maraqlı olan qüvvələr belə
təfriqəçiliyi, əksfikirliyi müdafiə edib,
körükləyiblər! Nəticədə o
şişərək böyüyüb, özünə
uzunmüddətli yer tutub, kənar mənbələrdən
maliyyələşmə isə yaşamasını təmin
edib. İlkin vaxtlarda
mövcudluqlarını sözlə saxlayanlar məqam
düşən kimi radikallaşıb, kəskin addımlar
atıb, hətta hərdən silaha əl atmaqdan da çəkinməyiblər.
Radikallıq - əndazəni
aşmaq, həddi keçməkdir!
Radikallıq - ümumi axına
qarşı üzmək, bir qrupun istəyini ümumi maraqlara
qarşı qoymaqdır!
Radikallıq - yalnız öz
maraqlarını düşünərək ümumi işə
vurulacaq zərbəni nəzərə almamaq, əhəmiyyətsiz
saymaqdır!
Radikallıq - hər şeyi öz
istəyinə qurban verməyə hazır olmaqdır!
Dində radikallıq - həmin
dini hörmətdən salmaq, zəiflətməkdir.
Dində radikallıq - dinə
zorakılıq, cinayət elementləri gətirilməsi deməkdir.
Dində radikallıq - əslində
dinə zidd əməllərdir!
Çünki bu məqamda şəxsi
hikkə dindən üstün tutulur, dinin maraqları arxa plana
keçirilir!
Çünki bu məqamda dinin
humanistlik, mərhəmətlilik baxışlarına ziyan gətirilir!
Çünki bu məqamda sülh,
barış dili sayılan dində qan tökülməsinə,
silah işlədilməsinə rəvac verilir!
Odur ki, dinin radikallardan, radikal meyillərdən
qorunması çox vacibdir!
Son dövrlərdə
müxtəlif güc dövlətləri, siyasətçiləri
dini radikallardan, onların xidmətlərindən tez-tez istifadə
edirlər. Uzun illər boyu belə radikal qruplar gizli şəkildə,
gen-bol maliyyələşdirilir, “iks” vaxtınadək
asılı vəziyyətdə saxlanılır, borclu
salınırlar. Məlum məqamda tapşırıq
veriləndə isə hətta həyatları bahasına olsa
da, onu yerinə yetirməlidirlər!
Çünki
yazılmamış qanunları bunu tələb edir.
Dində fətva Allah, Vətən
yolunda verilir.
Radikalların
tapşırığı isə zahirən din pərdəsi
altında görünsə də, əslində, şəxsi
və yaxud siyasi xarakter kəsb edir.
Radikalların əməllərinin
dinin müqəddəsliyi ilə ziddiyyəti bu məqamda da
özünü büruzə verir.
Təəssüf ki, bu
radikallıq indiyədək kifayət qədər diqqət
yetirilməmiş məsələdir.
Əvvəla, onlar mövcud
olduqları din daxilində yaşamağa
uyğunlaşmağı bacarır, özlərini
güclü hiss etməyənə qədər səslərini
çıxarmır, açıq ziddiyyətdən çəkinirlər. Digər tərəfdən,
siyasi, dövlət səviyyəli müdafiəçiləri
olduğuna görə ifşadan, ümumi təpkidən, mətbuatın
açıq müdaxiləsindən qoruna bilirlər.
“İks” zamanına qədər!
***
Tarixə nəzər salsaq,
ilk terrorçuların hansı dinə sitayiş etdiklərini
aydın görərik.
Bəli, ilk terrorçu da,
ilk terror təşkilatı da məhz qeyri-müsəlman dinlərə
məxsus şəxslər tərəfindən olub və
yaradılıb.
Ancaq hamımız birmənalı
şəkildə qəbul edirik ki, terrorçunun nə dini, nə
də vətəni olur!
Terror əməllərinin geniş
vüsət aldığı son dövrlərdə bunun
şahidi olmuşuq və oluruq!
Əvvəla, terrorçu adətən,
bu işi pula görə edir. Əgər hansısa
təşkilata üzvdürsə, həmin təşkilat onu
hazırlayıb yönəldirsə, əslində, həmin təşkilata
maddi marağa görə üzv olub, sonradan “beynini
çöndəriblər”.
Terrorçu adətən,
qarşısında hədəf görür, ona verilən
tapşırığı nəyin bahasına olursa-olsun (hətta
həyatını itirsə də) yerinə yetirməyə
can atır.
Bu halda, törətdiyi əmələ görə kimlərin
öləcəyinin fərqində deyil! Qoca, uşaq,
qadın, kişi, gənc! Yaxud ölənlərin
hansı dinə mənsub olduqları da terrorçunu
düşündürmür! Hətta mənsub olduğu dini
qrupun üzvü ola biləcəyi də
onu narahat etmir!
Çünki o, tapşırıq
yerinə yetirir!
Çünki o, artıq
manqurtlaşıb, insani keyfiyyətlərini itirib!
Çünki o, artıq cansız alətdir,
partlatdığı bomba kimi ölümsaçan cihazdır!
Təəssüf ki, bəzi dövlətlərin
KİV-ləri israrla terrorçunu “müsəlman etmək”
istəyirlər!
İslam dininin “terror dini” olduğunu
zorla sübuta yetirməyə çalışırlar!
Mövcud faktlar və hadisələr
isə bunun tam əksini göstərir. Doğrudur,
icraçılar sırasında müsəlmanlar da olur.
Amma mahiyyətə varanda başqa mənzərəni
görürük.
***
Hazırda ən böyük
terror qruplaşması İŞİD (İraq-Şam İslam
Dövləti) sayılır. Tərkibindəki
döyüşçülər həm islam,
həm xristian dininə sitayiş edənlərdir.
Həqiqətdə isə bu
terrorçu təşkilatı xristian dövləti
yaradıb, xristian dövləti maliyyələşdirir,
silahlandırır, öz maraqlarına uyğun olan vəzifələrin
icrasına yönəldir. PKK, YPD, YPG kimi qruplar da eyni vəziyyətdədir.
Onların dağıtdıqları
müsəlman dövlətləri, öldürdükləri
müsəlmanlar, taladıqları isə müsəlman
dövlətlərinin sərvətləridir!
Davaları din uğrunda deyil!
Neftə nəzarəti ələ
almaq, bu sərvətə sahib dövlətləri özlərindən
asılı vəziyyətə salmaq, neft bazarlarını ələ
keçirməkdir!
Heç bir dində insanları
öldürmək təqdir olunmur, müsbət hal
sayılmır!
Heç bir dində qəddarlığa,
zalımlığa, insana zülm edilməsinə haqq
qazandırılmır!
Əksinə, mərhəmət,
şəfqət, bir-birinə əl tutmaq, kömək
göstərmək təbliğ edilir!
Heç bir dində daxildə yaranan
parçalanmalar sevilmir, qəbul edilmir, təqdir olunmur!
Amma dindən siyasi məqsədlər
üçün istifadə halları mövcuddur və həmişə
də olub!
Elə din pərdəsi altında
terrorçuların hazırlanması, yaxud dinin “terror dini”
kimi qələmə verilməsi cəhdi də siyasətdir!
Lakin geniş kütlə bu incəliyi
görə bilmədiyindən bəzən yalan təbliğata
uyur, gənclər isə təsir altına düşür,
peşəkarlar tərəfindən aldadılır, beyinləri
korlanır, nəticədə terrorçuya çevrilirlər!
***
Azərbaycan çoxmillətli,
çoxkonfessiyalı ölkədir. Bizdə din-dövlət münasibətləri
aydın və konkretdir: bir-birinin daxili işinə
qarışmamağa, hörmətə,
qarşılıqlı yardıma və köməyə əsaslanır.
Dövlətin dinə, dindarlara daimi qayğısı var! Lap əvvəldən tolerant mühit
formalaşıb və bu gün dünyaya nümunədir.
Ancaq Azərbaycanda da radikal,
dini qruplar mövcuddur. Zaman-zaman özlərini hiss etdirirlər: Suriya və
İraq ərazilərinə gedərək radikal
terrorçulara qoşulmuşlar, Nardaran, Gəncə hadisələri
bunlara misaldır.
Əslində, bunların islama
heç bir aidiyyəti yoxdur! Qeyd etdiyimiz kimi,
dinin siyasiləşdirilməsindən doğan fəsadlardır.
Antiazərbaycançı şəbəkənin
yaratdığı və ölkədə yerləşdirdiyi
təxribatçı elementlərdir. Məqsəd
bizim üçün çox qiymətli olan sabitliyə və
müstəqilliyə təhlükə yaratmaqdır. Odur ki, məqam düşən kimi sabitliyi
pozmağa, Azərbaycanı kimdənsə asılı vəziyyətə
salmağa çalışan qara niyyətlilərə xidmət
göstərməyə cəhdlər edirlər. Belələrinin
nə dini olur, nə də vətəni!
Əslində, onlar dinsizlərdir!
Çünki əməlləri bütövlükdə dinin
humanist prinsiplərinə ziddir!
Dinsiz radikallardır!
Qurani-Kərim insanı öldürməyi
günah sayır! Hətta insanın öz-özünü
öldürməsini də qəbul etmir!
Belədə
dindaşını öldürənə dindar demək
olarmı?
Belədə heç zaman
ona pisliyi dəyməyən, hətta tanımadığı
insanı qətlə yetirəni müsəlman saymaq
olarmı?
Qətiyyən!
Din onlar üçün bir pərdədir,
bir maskadır!
Əməllərini gizlətmək
üçün!
Murdar niyyətlərini başqa
cür təqdim etmək üçün!
Günahsız insan ölümünə
haqq qazandırmaq üçün!
Bu gün “radikal dini qrup” deyilən
şey yoxdur!
Bu gün dinsizlərin radikal
qrupları mövcuddur!
İnşaallah, xalqımızın
dəstəyi, hüquq- mühafizə orqanlarının fəaliyyəti
və qanunların aliliyi sayəsində onların
kökünü kəsəcəyik!
Müstəqil Azərbaycan əsl
dindarlar, tolerantlar, vətənpərvərlər və ürəyində
Allaha məhəbbət olan insanların
yaşadığı məkandır!
Bəxtiyar SADIQOV
Azərbaycan.-
2018.- 31 iyul.- S.1; 3.