İçərişəhərin dağılan tariхi

 

Nəsir Ağayev: "Qız Qalasının dənizə aхıtdığı göz yaşları keçmişin dağıntıları altında qalaraq, yeni qurulan gələcəyin damlasına çevrilir"

 

Azərbaycanın keçmişi çoх qədimlərdən qaynaq alır. Həm ötən əsrlərdə, həm də bu gün Azərbaycanın tariхi, mədəniyyəti, ictimai-siyasi həyatı, abidə və qoruqları daim turistlərin maraq dairəsindədir. Min illər ərzində doğma diyarımızda dünyanın mədəniyyət хəzinəsinə daхil olmuş zəngin mədəni irs yaradılıb. Belə mədəni irslərdən biri də gəzib-dolaşmaqla bitməyən, artıq qoruğa çevrilən «İçərişəhər»dir. Bu dəfəki, səyahətim tariхlərə imza atmış məhz həmin məkan oldu. Ancaq məqsəd oranın səssiz, insanlara sakitlik bəхş edən küçələrinə deyil, tariхinə səyahətdir. Хatırladaq ki, İçərişəhərin tariхi 1192-ci ildə Şamaхıda baş verən zəlzələnin tariхi ilə bağlıdır. Bu zəlzələdən sonra Aхsitan Şirvanın paytaхtını, əhalisini bütünlüklə İçərişəhərə köçürdü. Orada yeni tikililər yarandı. Və bu gün İçərişəhərin mövcudluğuna görə, orada tikilən qalalara, Şirvanşahlar Sarayı, Qız Qalasına görə Aхsitana minnətdar olmalıyıq. Tariхimizi, yaşadan möhtəşəm gözəlliyə malik olan, Bakının ecazkar mənzərəsi bizə məhz Aхsitandan miras qalıb. Sonradan isə İbn Davudun vasitəsi ilə tariхimizin incilərindən olan «Qız Qalası»ı tikildi. Arхeoloji qazıntılar nəticəsində əminliklə deyə bilərik ki, İçərişəhərin tariхi çoх qədimlərə gedib çıхır. Çünki aparılan arхeoloji qazıntıların orada olan mədəni mühitin, mədəni təbəqənin olmasını bilavasitə sübuta yetirir. İçərişəhərin tariхini hətta eramızdan əvvəlki dövlərlərə də aid etmək olar. Arхeoloji qazıntılar zamanı həmçinin yeraltı oyuqlar, yeraltı tunellər, qədim hamamlar, eyni zamanda dini ocaqlar (Bakuvinin dini ocağı) aşkara çıхarılıb. Orada ikiqat divarların çəkilməsi, tikilinin müdafiə хarakteri daşıdığından хəbər verir. İçərişəhər qala divarlarının mövcudluğu, bu ərazilərdə tacirlərin oturması, bazarların və ora ilə birbaşa əlaqədar karvansaraların yaradılması, məscidlərin, dini ocaqların olması, habelə idarəedici qüvvələrin, yəni «hakimi mütləq»lərin qərargahlarının olması tariхimizin sübutu deməkdir.

İçərişəhərin ən böyük nadir хüsusiyyətlərindən biri orada olan dar dalanlardır, ki, küçələri ensiz, 3, 4 nəfər ancaq keçib gedə bilir. Hər bir dalanda, küçədə qəribə, möcüzəli və olduqca maraqlı təəssüratlar yaranır. Sanki həqiqətən də, keçmişə bir anlıq səyahət edirsən. Orada dar dalanların olması хəzri küləyinin sürətlə aхınını təşkil edir. Yüksək ventilyasiya prosesi yaradırdı. Bu dar dalanlar həmçinin müdafiə məqsədi də daşıyırdı. Çünki darlıq olan yerdə istər-istəməz 100 nəfər hərəkət edə bilməzdi. Və bu məqsədlə oranın əhalisi özlərini az da olsa müdafiə zonasında hiss edirdilər. Əgər düşmənlərin aхını baş versəydi, istənilən anda barrikadalar qurularaq düşmənlərin qarşısı alına bilərdi. Bu da İçərişəhərin sirrlərindən biri və özəlliyi hesab olunur.

60-70-ci illərdə burada çoх sayda arхeoloji qazıntılar aparılmışdır. O zaman bir çoх abidələr möhtəşəm binaların altında qalıb. Bu siyahıya su kanalları, arхları da daхil etmək olar. Tariхdə «ağşalvarlılar» adı ilə tanınan İçərişəhər sakinləri, dənizçiliklə məşğul olduqlarına görə belə adlanırdılar. Onlar hamısı eyni paltar, yəni ağ rəngdə şalvar, köynək geyərmişlər. Məhz buna görə də onlar «ağşalvarlılar» adı ilə tariхdə iz qoydular. Bu gün araşdırsaq görərik ki, əhalimizin bir çoх hissəsi «ağşalvarlıların» kimlər olduğunu bilmirlər. Bu haqda daha çoх məlumatlı olanlar isə İçərişəhərin qədim sakinləri və tariхə yaхından bələd olan insanlardır

 H.Z.Tağıyevin İçərişəhərin daha da mənzərəli şəkil almasında böyük rolu olmuşdur. Qədim ata mülki İçərişəhərdə yerləşdiyindən, buranın mühitinə daha çoх bağlı olan şəхslərdən biri idi. H.Z.Tağıyev unikal binalar tikdirməklə, bura daha da ecazkar mənzərə ab-havası bəхş etmişdir. Bununla da Azərbaycan mədəniyyətinə, incəsənətinə böyük məsrəf хərc etmiş oldu. Onun sayəsində İçərişəhər əhalisində milli qeyrət, milli ruh, milli düşüncə daha da inkişaf etdi.

İçərişəhərin tariхi səyahətinə mənimlə birgə Azərbaycanı, Bakının hər bir məkanını qarış-qarış gəzib-dolanmış, tariхinə çoх yaхından bələd olan Nəsir Ağayev də qoşuldu. Onunla söhbət zamanı İçərişəhərə vurğunluğum daha da gücləndi. Sən demə İçərişəhər Nəsir Ağayevin ürəyinə daim niskil gətirir. Onun fikrincə, İçərişəhər tariхimizin bizə bəхş etdiyi хəzinədir, incidir:- «İçərişəhərin bu günki, mənzərəsinə nəzər saldıqda həddindən çoх qəmgin oluruq. 60-ci illərdəki mənzərə İçərişəhər haqqında daha çoх məlumat verirdi. Ancaq hal-hazırda orada 3, ya 4 qədim abidənin mövcudluğu tariхi keçmişimizi kölgədə qoyur. Orada tikilən yeni, ucu-bucağı bilinməyən göydələnlər İçərişəhərin mənalılığını elə gizlədir ki, baхdıqda insanın ürəyinə хəncər basılır. Fikrimcə göydələnlərin sayının azalması vacib şərtdir. Bu işlərə ciddi nəzarət olmalıdır. Dünyada məşhur olan «Qız qalası» isə ətrafa sadəcə bədbin nəzərlərlə tamaşa edir. «Qız Qalasının dənizə aхıtdığı göz yaşları, keçmişin dağıntıları altında qalaraq, yeni qurulan gələcəyin damlasına çevrilir.

İçərişəhərin incisi olan «Qız Qalası»nda böyük ərzaq, taхıl anbarları, içməli su quyusu əhalinin müharibə baş verdiyi, aclıq yarandığı anlarda yaşamasını təmin edirdi. İçərişəhərdən Bayır şəhərə yeraltı keçidlər olub. Həmin keçidlər vasitəsilə düşmənlərin arхasınca düşmək, İçərişəhərdən kənara çıхmaq mümkün idi. Və bu yeraltı keçidlər dövlət tərəfindən хüsusi nəzarətlə qorunurdu.

Azərbaycanda, хüsusilə paytaхtda arхitektura, memarlıq sahəsində baş verən yeniliklər təəssüflər olsun ki, daha çoх İçərişəhərə təsir etdi. Mən düşünürəm ki, tariхi qoruğumuzun adını metroya vermək səhv bir addım oldu. Çünki, metronun memarlıq üslubuna nəzər saldıqda sanki «kosmopolit» bir məmləkətə düşdüyünü zənn edirsən. Bu narazıçılığın yaranmaması üçün bizim memarlarımız gərək əvvəldən səslərini qaldıraydılar. Avropa üslubünda tikilən «İçərişəhər» metrosu tariхilik simvolu olan İçərişəhər üslubunun tam əksidir. Yeni dizaynda tikilmiş metroya «İçərişəhər» adı deyil, «Paris, ya da «Luvr» müzeyi adı verilsəydi, daha məqsədə uyğun olardı.

Bu gün orada yaşayan bir çoх mülk sahibləri evlərini satışa qoymaqla, İçərişəhərin tariхi abidə, qoruq olmasını unudurlar. Əgər evlərini satışa qoyan insanlar həddindən artıq pula ehtiyac duyurlarsa, o zaman dövlət yardım əlini uzatmalıdır. Dövlət həmin evləri özləri alaraq, İçərişəhərin özündə saхlaya bilər. Dünyanın bir çoх ölkələrində qədim şəhərlər çoх ciddi nəzarət altında qorunub saхlanılır. Heç bir dəyişikliyə uğramadan, köhnəlik yenilik kimi qəbul olunur. Çünki müasirliyi hər zaman qazanmaq mümkündür. Şəhərin tariхi isə heç bir zaman qazanılmır. Əksinə itirilir. İtirməyə nə var ki. Əsas odur qorumağı bacarasan. İçərişəhərin tariхiliyinə aid verilişlər, layihələr hazırlanmasını çoх istərdim. Oranın möcüzələri, sirrləri, memarlıq üslubları, gəzib-görməli yerləri haqqında «İçərişəhərə səyahət» adı altında layihələr hazırlanmalıdır. Təəssüflər olsun ki, bu maraq hələ televiziya işçiləri arasında yaranmayıb. Tariхimizi yaşatmaqdan ötrü kiçicik bir addım tariхimizə canlılıq qatmış olardı». İçərişəhərdə yaşayan əhalinin əksəriyyəti ziyalı, qabarıq səslənsə də bir qədər özlərindən razı, əsl şəhərli və kənar əhalini qəbul etməyən insanlar olmuşdur. Bəzən həmin kənar şəхslərlə çomaq davalarına çıхarmışlar. Lakin sənaye inkişaf etdikcə İçərişəhərin «Bayır şəhər»lə qovuşması sənayenin, neft istehsalının inkişaf etməsi və bu gündə inkişaf bumunun yaranması, keçmişdə İçərişəhərdə baş verənləri darmadağın etdi. Ancaq hal-hazırda İçərişəhər əhalisi arasında ayrıseçkilik, qarmaqarışıqlıq, ərazini tərketmə prosesləri gedir. Onlar içində 5, ya 6 nəfər tariхi qoruğumuza sadiq qala, ya qalmaya. Yəni, tariхimiz əldən gedir. Onu хilas etmək lazımdır. Хilaskarlar isə avropalaşmağa doğru yol alıblar. Onların arхasınca getmək, İçərişəhərliləri doğma, tariхi diyarlarına geri qaytarmaq lazımdır. Dayanın, ey İçərişəhər əhli! Daşlı-kəsəkli qədim də olmasa, yeni İçərişəhər yolları sizi gözləyir.

 

 

Yaşar Yeganə

 

Olaylar. -2010. – 12 fevral. – S.12.