Azərbaycan üçün gördüyüm işlərdən pul qazanmıram

 

Məlahət Abbasova: Bilmirəm ad sənətçinin həyatında nə kimi əhəmiyyət kəsb edir

 

İstanbul şəhər Bələdiyyə Teatrının aktrisası və rejissoru Məlahət Abbasovanın Olaylara eksklüziv müsahibəsi

 

Oktyabrın ortalarında çəkilişlərə start veriləcək. Həmin filmdə mən həm Qəmərbanu rolunda oynayacam, həm də o proyektin baş məsləhətçisiyəm. Bütün məqsədim Azərbaycanla Türkiyə arasında mədəni əlaqələri daha da gücləndirməkdir. İnşallah buna yavaş-yavaş nail oluram. Yaşı Cazibə-yə gəlincə isə ssenarini oudum, rolu bəyənmədim. Orada Azərbaycanlı bir qadını oynayacaqdım. O rol mənim imicimə ələl gətirə bilərdi. Bamayaraq ki, kontrakt bağlamışdım.

 

-Artıq Türkiyəyə yola düşürsünüz. Nə kimi yenilikləriniz olacaq?

- Planlar çodur. Sadalasam heç 24 saat da yetməz. Mən teatrda çalışıram. Artıq bildiyiniz kimi teatr mövsümü açıldı. Dünyanın ortasında bir yer adlı tamaşada rus dilində oynayıram. Ondan başqa TRT Avazda iki ildir Aşkın pusulası adlı veriliş aparıram. İki Mədəniyyət Nazirlikləri arasında imzalanan protokol var. O protokola görə Türkiyə Mədəniyyət Nazirliyi ilə Azərbaycan Mədəniyyət nazirlikləri müştərək kino çəkəcəklər. Çəkilişlər həm Türkiyədə, həm də Azərbaycanda olacaq. Hər iki dövlətin aktyorları-aktrisaları oynayacaqlar. Burada olduğum müddətdə filmlə bağlı görüşlərimiz oldu. Hazırlıqlar başlayıb. Oktyabrın ortalarında çəkilişlərə start veriləcək. Həmin filmdə mən həm Qəmərbanu rolunda oynayacam, həm də o proyektin baş məsləhətçisiyəm. Bütün məqsədim Azərbaycanla Türkiyə arasında mədəni əlaqələri daha da gücləndirməkdir. İnşallah buna yavaş-yavaş nail oluram. Yaşı Cazibə-yə gəlincə isə ssenarini oudum, rolu bəyənmədim. Orada azərbaycanlı bir qadını oynayacaqdım. O rol mənim imicimə ələl gətirə bilərdi. Bamayaraq ki, müqavilə bağlamışdım. Ondan ötrü mən şirkətlə danışdım. Belə bir rolun Azərbaycanda da yaşı qarşılanmayacağını bilirdim. Bakıdan Türkiyəyə gedib orada sata fırıldaq işlər görən bir obraz yaradacaqdım. Mən də düşündüm ki, bu roldan imtina etməliyəm. Amma filmdə baş məsləhətçi olaraq qaldım.

- Məlahət anım, Azərbaycan teatrları böhrandan çıa bilib?

- Düzü Azərbaycanda hələ ki, tamaşalara bamamışam. Amma eşidirəm ki, repertuarda yaşı əsərlər var. Nazir müavinimiz Ədalət Vəliyevlə həm İstanbulda və təsadüfən burada görüşdüyüm zaman teatrın ço yüksək səviyyələr daşıyacağına dair söhbətlərimiz oldu. İnanıram ki, Ədalət müəllim düşündüklərinin hamısını həyata keçirmiş olsa Azərbaycan teatrı da ço yüksək səviyyələrə qalar. Çünki teatr üçün ən mühüm amil dünyaya yol açmaq, aricdən aktyorların, rejissorların Bakı teatrlarına gəlməsidir. Teatr üçün inkişaf yalnız bu cür mümkün ola bilər.

- Nə vatsa Azərbaycana qayıdıb burada uzun müddət yaşamaq fikriniz varmı?

- Əvvəllər Azərbaycanda uzun müddət qalıb işləmək üçün vatım olmurdu. Bu şəraiti özümə yarada bilmirdim. Artıq görürəm ki, yaş irəlilədikcə Vətən çəkməyə başlayır. Ölkəmdən gələn təklifləri dəyərləndirməyə başlamışam. Ssenari müəllifi Anar, quruluşçu rejissoru Ramiz Həsənoğlu olan Sabahın elçisi adlı filmdə Aundovun həyat yoldaşı Tubu anımı oynacayacağam. Arasından da müştərək olan Mahmud və Məryəm filmi gəlir. Salnamə Kinostudiyasında çəkiləcək həmin filmdə də oynayacağam. Bundan sonra gələn təkliflərə yaşı baacam.

- Özünüzü daha ço hansı ampluada görmək istəyərdiniz. Rejissor, aktyor, yosa teatr direktoru?

- Teatr direktoru olmaq istəmərəm. Mən aktrisayam. Aktrisa ola-ola rejissorluq da edirəm. Hər ikisi mənim sevərək gördüyüm işlərdir. Bir də bunun sosial bir tərəfi var. Həm Türkiyədə, həm də Azərbaycanda tanınmaq lazım olan işləri həyata keçirməyə çalışıram. Yəni mənə artıq o qədər ehtiyac var ki. Məsələn əvvəllər Türkiyə səhnələrində Azərbaycan əsərləri qoyulmurdu. İndi Azərbaycan əsərləri qoyulur artıq. Həmin əsərləri mən özüm tərcümə edirəm. Əslində tərcümə mənim işim deyil. Çünki mən həm aktrisa, həm də rejissoram. Amma mən tərcümə etməsəm, bunu heç kəs etməyəcək. Mən çalışdığım teatrda Azərbaycan əsərlərinin oynanılmasını istəyirəm. İlk dəfə B.Vahabzadənin İkinci səs əsərini tərcümə etdim. Özüm də həmin tamaşada ilk dəfə olaraq rejissor köməkçisi işlədim. Onun arasınca R.İbrahimbəyovun Aslana bənzər, Anarın Təhminə və Zaur əsərləri gəldi. Elçin Əfəndiyevin üç əsərini - Şekspir, Arılar arasında və Qatil əsərlərini tərcümə etdim, səhnəyə qoydum və 156 dəfə həmin əsərlər səhnədə oynanıldı. Elçin müəllimin bu əsərlərini Türkiyə Dövlət Teatr repertuarlarından da keçirtdik. Bu əsərlər mənim tərcümələrimdən keçdiyi üçün ayrıca bir qürur duyuram.

- Azərbaycanın fəri adını qazanmaq istəyərdinizmi?

- Türkiyədə bu cür adlar yodur. Orada mükafatlar var. Keçən il mən XIX Beynəlalq Uluslararası Altun adamlar ödül törənində Türk dünyası kültür və sanat mükafatını almışam. Mükafatlarım var. Fəri ada gəlincə isə bu barədə fikirləşsələr böyük məmnuniyyətlə razılaşaram. Mən Türkiyədə yaşayıb Azərbaycanın adına ço işlər görürəm. Çəkdiyim əziyyətlər göz önündədir. Bu gün Türkiyə teatrında Azərbaycan əsərləri oynanılır. Yaşı Cazibə olsun, Min bir gecə, Mahmud və Məryəm filmlərində mənim ço böyük əməyim var. Amma bunu mənə ad verəcək və ya verməyəcəkləri üçün etmirəm. Bunu tamamilə təmənnasız şəkildə edirəm. Mən bu işlərdən pul-para qazanmıram. Mən cibimdən pul ərcləyirəm. Ən böyük məqsədim iki dövlət arasında mədəni əlaqələr qurmaqdır. Mənim Türkiyədə aldığım mükafatlar sırf Türkiyə Cümhuriyyətində gördüyüm işlər üçün deyil. Azərbaycan və Türkiyə arasında gördüyüm işlər üçündür. Festivallarımız olur. Bütün türk dünyası, Türk Cümhuriyyətlərindən insanları mən qəbul edirəm, Türkiyədə əlaqələri mən qururam. Fəri adım olmadığı üçün açığı bilmirəm ad sənətçinin həyatında nə kimi əhəmiyyət kəsb edir. Amma mən dəyişən insan olmadığım üçün bilirəm ki, hansı adlara layiq görülsəm, yenə də həminki Məlahət olaraq qalacağam. Həkim, müəllimə də olsaydım, bilirəm ki, vəzifəmin öhdəsindən layiqincə gələ biləcəkdim. Amma məsləkim elədir ki, rolları yaşı oynasam, qoyduğum əsərlərə yaşı quruluş versəm bu istər-istəməz mənə şöhrət gətirər. Ad, pul, şöhrət mənim həyatımda heç vat məqsəd olmayıb. Türkiyədə ən ço oşuma gələn cəhətlərdən biri odur ki, bu onun dayısıdır, bu onun tanışıdır, nə bilim bu onun sevgilisidir, atasıdır, orada belə şeylər yodur. Əgər istedadlısansa yüksəlmək ehtimalın var. Rəqabət inkişafın ən böyük səbəbidir. Rəqabət olmasa inkişaf olmaz. Düşünürəm ki, sənətdə yüksəklərə qalmaq üçün rəqabəti gücləndirmək lazımdır.

-Bu səviyyəyə qədər yüksəlməyinizdə sizə kömək olan şəslər var?

-Ailəm mənə həmişə dəstək olub. Təbii ki, qadağalar da olub. Açıq-saçıq səhnələrdə oynamamaq. Bu səbəbdən rollarıma diqqət etmişəm. Əgər sən düzgün yaşayırsansa, diqqətli olursansa ailən də sənə heç bir şəkildə mane olmaz. Deyim ki, mənim həyat yoldaşım, onun ailəsinin köməyi olmasaydı mən bu gün sənətdə olmazdım. Mənim əlimdən tutub məni teatra götürən də elə yoldaşım olub. Bu sənəti seçdiyim üçün ço oşbətəm. Teatr sənəti mənim dünyagörüşümü artırdı.

- Aktrisa olmasaydınız daha ço hansı sahədə özünüzü sınayardınız?

-İkinci dəfə dünyaya gəlsəydim yenə də aktrisa olardım. Mənimki incəsənətdir. Ço yaşı pianoda ifa edə bilirəm. İnanılmaz dərəcədə tarii ço sevirəm. Məktəb vatından APİ-də hazırlıq kurslarına da gedirdim. Araşdırma aparmağı oşlayıram. Bəlkə tari müəllimi də olardım. Türkiyədə mənə Universitetlərdə dərs demək üçün təkliflər gəlib. Vatımın azlığından bunu dəyərləndirə bilmirəm. Amma ilk dəfə olaraq sizə açıqlayım ki, gələcəkdə belə bir planım var. Hər hansı universitetdə dərs deyəcəm. Pedaqoq olmaq başqa bir aləmdir. Buna daha ço vat ayırmaq lazımdır. Mən ümumiyyətlə boş qalmağı sevmirəm. Evdə olanda da FACEBOOK-a girirəm. Tərcümə işlərim olur. Sizə bir sirr açım ki, olduqca əsəbi insanam. Yalana nifrət edirəm. Ço tez əsəbləşib tez də reaksiya verən insanam. Mən həmişə öz-özümə deyirəm ki, iki dəqiqə gözlə. İçimdə ona kimi sayıram.

-Mahnı oumaqla aranız necədir?

- Mənə deyirlər ki, səsin var. Amma mahnı oumağı oşlamıram. Aktrisalar ouya bilər. Amma onlar heç vat müğənni kimi peşəkar səviyyədə ifa edə bilməzlər. Türkiyədə musiqili tamaşalarda mahnı oumuşam. Amma bir aktrisa kimi oumuşam. Özümü gülünc vəziyyətə salmaq istəmərəm. Bir müğənninin səsi pisdirsə onu müğənninin özü də bilir. Amma həvəsi var, oumaq istəyir. Bunu qüsur saymaq olmaz. Çünki insan həyata bir dəfə gəlir. İstədiklərini həyata keçirə bilər. Mənim həyatda kəskin qanunlarım yodur. Məsələn sən mahnı oumaq istəyirsən. Nə olacaq, ou. Bunu seyrici qəbul edəcək, ya etməyəcək, bu onların öz problemidir. Xoşun gəlmir, dinləmə. Yaın rəfiqəm Aygün Səmədzadəyə həmişə deyirəm ki, mənə bir mahnı yaz. Amma bir maraq üçün. Professional şəkildə heç vat mahnı oumağı düşünmürəm. Bunun üçün səsim də yodur.

-Məlahət anım, arzuladıqlarınızdan daha nələr qalıb?

- Ana olaraq uşaqlarımın gözəl, yüksək pillələrdə olmasını istəyirəm. Ço böyük planlarım, arzularım var. H.Cavidin İblis əsərini səhnələşdirmək ən ümdə istəklərimdəndir. Dədə Qorqudla bağlı böyük bir proyektim var. Onu səhnəyə qoymaq istəyirəm. Gələcəkdə Azərbaycanın ço tanınmış əsərlərini səhnələşdirəcəyəm. Mənim həyatımda nöqtə yodur...

 

 

Nisə Rafiqqızı

 

Olaylar.- 2011.- 15 sentyabr.- S.13.